De Onmogelijke Rekensom.
Het huidige Nederlandse klimaatbeleid is gebaseerd op een peperduur kaartenhuis. Terwijl de burger wordt uitgeperst met CO2-taksen en peperdure warmtepompen, is het effect op de wereldtemperatuur nihil. De wetenschappelijke realiteit is dat de Nederlandse bijdrage aan de wereldwijde opwarming slechts $0,000036$ graden Celsius bedraagt.
Het is economische zelfmoord om miljarden aan belastinggeld te smijten in een bodemloze put voor een resultaat dat niet eens meetbaar is.
Historisch Perspectief:
Natuurlijke Variatie.
De tunnelvisie van de huidige "klimaatreligie" negeert het verleden. Tijdens de Middeleeuwse Warmteperiode was het warmer dan nu, zonder dat er één gram industriële CO2 aan te pas kwam. Klimaatverandering is van alle dag en is een cyclisch, natuurlijk proces. Het idee dat de mens via een belastingformulier de thermostaat van de aarde kan bedienen, is niet alleen arrogant, maar simpelweg onjuist.
Nederlands Masochisme vs. Indonesisch Realisme
Terwijl Nederland zichzelf de nek omdraait met regeltjes en beperkingen, kiest een land als Indonesië voor groei en realisme. Zij begrijpen dat economische ontwikkeling en energiezekerheid de hoogste prioriteit hebben. Indonesië weigert hun eigen industrie te slopen voor een westers schuldgevoel.In Nederland creëren we een "verdienmodel" voor consultancybureaus en gesubsidieerde klimaatclubs, terwijl de gewone man de rekening betaalt. Het is tijd om te stoppen met deze nationale kapitaalvernietiging.
- Kernpunt: Stop de miljardenverspilling aan symboolpolitiek.
- Oplossing: Focus op adaptatie (dijken en waterbeheer) in plaats van onhaalbare mitigatie.
- Prioriteit: De Nederlandse economie en de portemonnee van de burger staan op één.
Woningmarkt op Slot: Geen Plek voor de Eigen Burger
Terwijl miljarden worden verbrand aan onhaalbare klimaatdoelen, wordt de Nederlandse woningmarkt doelbewust gesloopt. Voor de Nederlander die vanuit het buitenland (tijdelijk) wil terugkeren naar zijn vaderland, is de realiteit een ijskoude douche: er is simpelweg geen plek. Door verstikkende stikstofregels en peperdure 'groene' bouweisen ligt de bouw plat, waardoor de prijzen voor tijdelijke huur tot krankzinnige hoogtes zijn opgejaagd. Je wordt als terugkerende burger behandeld als een tweederangs vreemdeling in eigen land; zonder astronomisch budget of jarenlange wachttijd is het vinden van een tijdelijk dak boven je hoofd nagenoeg onmogelijk. De overheid geeft de voorkeur aan symbolische CO2-moleculen/ asielzoekers boven het bieden van een menswaardig onderkomen aan de eigen bevolking.
CO2: De Bouwsteen van het Leven, Niet de Vijand
De demonisering van CO2 is de grootste wetenschappelijke misleiding van deze eeuw. De feiten zijn simpel: zonder CO2 gaan we allemaal dood. CO2 is geen vervuiling; het is plantenvoeding. Meer CO2 zorgt voor een groenere aarde, betere landbouwopbrengsten en een bloeiende natuur.
Het huidige beleid probeert de basis van de biologische kringloop weg te belasten. Door CO2 als een giftig gas te presenteren, voert de overheid een oorlog tegen de biologie zelf. Het wegfilteren of onder de grond stoppen van CO2 is niet alleen een verspilling van miljarden, het is een directe aanval op de bron van alle leven op deze planeet. Een lagere CO2-concentratie is een recept voor hongersnood en ecologische achteruitgang.
Slotconclusie: Indonesisch Realisme vs. Nederlandse Zelfmoordpolitiek
De vergelijking met een opkomende macht als Indonesië legt het Nederlandse falen pijnlijk bloot. Terwijl men in Nederland onze eigen energievoorziening onbetaalbaar maken en onze boeren en industrie wegjagen, kiest de Indonesische regering onomwonden voor de welvaart van haar 280 miljoen inwoners. Zij weigeren hun economische potentieel op te offeren aan de grillen van Brussel of Den Haag.
Indonesië investeert fors in stabiele energiebronnen en breidt haar industriële capaciteit uit, simpelweg omdat ze begrijpen dat een land niet kan draaien op goede bedoelingen en gesubsidieerde windmolens. Zij laten zien dat echte soevereiniteit betekent dat je de eigen ontwikkeling niet laat gijzelen door klimaatangst. Waar Nederland kiest voor ideologische zelfkastijding, kiest Indonesië voor nuchtere vooruitgang.
